Obsługiwane dane wejściowe i profile kodów

Dwa sposoby podania konfiguracji

Możesz użyć samego poprawnego sekretu Base32 albo adresu otpauth://totp/. Sam sekret przyjmuje typowy profil: SHA-1, sześć cyfr i 30 sekund. Adres URI może określać dodatkowe poprawne parametry.

Cyfry, skrót i okres

Obsługiwane są kody sześcio- lub ośmiocyfrowe i algorytmy SHA-1, SHA-256 oraz SHA-512. Właściwy okres z URI mieści się w zakresie 1–86400 sekund; bez niego domyślnie używane jest 30 sekund.

HOTP i inne niezgodne pozycje

HOTP zależy od licznika zdarzeń, a nie zegara. 2FASync nie importuje go do sejfu i nie przelicza po cichu na TOTP. Podczas importu nieobsługiwany wariant powinien zostać oznaczony, żeby użytkownik mógł podjąć świadomą decyzję.

Co oznacza niezgodny kod w podglądzie?

Jeżeli wpis w eksporcie jest HOTP, licznik jego użyć ma inne znaczenie niż zegar TOTP. Samo przemianowanie URI na TOTP nie sprawi, że serwis zaakceptuje wynik. Podobnie nieznany wariant algorytmu lub cyfr powinien zostać wyraźnie oznaczony jako nieobsługiwany, zamiast przyjąć po cichu dowolne wartości domyślne. Dotyczy to szczególnie importu całych partii QR z Google Authenticator.

Przy ręcznym wklejeniu samego sekretu Base32 2FASync zakłada SHA-1, sześć cyfr i 30 sekund. Poprawny adres otpauth://totp/ może zawierać SHA-256, SHA-512, osiem cyfr albo dozwolony okres od 1 do 86400 sekund. Jest to zakres rozpoznawany przez parser, a nie gwarancja zgodności z każdą witryną. Jeśli kod się nie zgadza, porównaj wymagania źródłowej usługi.

Co zrobić, gdy eksport pokazuje HOTP?

Nie zmieniaj go ręcznie na TOTP, ponieważ HOTP używa licznika. 2FASync nie importuje tego profilu; skorzystaj z ustawień oryginalnej usługi.